Czwartek 31. Tygodnia Zwykłego

    Ale to wszystko, co było dla mnie zyskiem, ze względu na Chrystusa uznałem za stratę. I owszem, nawet wszystko uznaję za stratę ze względu na najwyższą wartość poznania Chrystusa Jezusa, mojego Pana (Flp 3,7-8).

    Paweł miał wiele powodów do chluby, które wymienia w swoim liście. Wystarczy, że wskazał na swoje pochodzenie, wykształcenie, wierność wobec Prawa... 

    I w pewnym momencie zrozumiał, że to wszystko traci znaczenie wobec miłości Chrystusa. Największą i najważniejszą wartością staje się dla niego poznanie Chrystusa Jezusa. 

    W języku biblijnym poznać oznacza przede wszystkim nawiązać z kimś relację, bardzo bliską więź. Nie chodzi o wiedzę o drugim człowieku, wiedzę o Bogu, ale o relację, która przemienia, rodzi zaufanie.

    Poznać Chrystusa to odkryć skarb, dla którego warto zostawić wszystko. 

Środa 31. Tygodnia Zwykłego, wsp. św. Karola Boromeusza

    Pośród niego jawicie się jako źródła światła w świecie. Trzymajcie się mocno Słowa Życia, abym mógł być dumny w dniu Chrystusa, że nie na próżno biegłem i nie na próżno się trudziłem (Flp 2,15b-16).

        Pan moim światłem i zbawieniem moim,
        kogo miałbym się lękać?
        Pan obrońcą mego życia,
        przed kim miałbym czuć trwogę?

            O jedno tylko proszę Pana i o to zabiegam,
            żebym mógł zawsze przebywać w Jego domu
            po wszystkie dni mego życia,
            abym kosztował słodyczy Pana,
            stale się radował Jego świątynią.

        Wierzę, że będę oglądał dobra Pana
        w krainie żyjących.
        Oczekuj Pana, bądź mężny, 
        nabierz odwagi i oczekuj Pana  (Ps 27).

    W tych dniach, kiedy odwiedzamy cmentarze, może jeszcze bardziej uświadamiamy sobie kruchość naszego istnienia, dla którego pośród codzienności poszukujemy różnych zabezpieczeń. Psalmista kieruje dzisiaj naszą uwagę na Boga, kolejny raz przypominając, że tylko z ufności, że On jest blisko nas, może się zrodzić prawdziwe poczucie bezpieczeństwa. 

    Pragnie bliskości Boga. O jedno tylko Pana proszę i o to zabiegam, żebym mógł zawsze przebywać w Jego domu. Najważniejsza jest bliskość Boga. On jest naszym światłem, dzięki któremu nawet na trudności możemy patrzeć  z perspektywy wiary.

    Patron dnia, św. Karol Boromeusz, doświadczając tej obecności Boga, z odwagą niósł pomoc i duchowe wsparcie tym, którzy doświadczali cierpienia z powodu epidemii, jaka wybuchła w Mediolanie. Ta odwaga miała swoje źródło w doświadczeniu zjednoczenia z Bogiem. Jego życia i zaangażowanie było tym źródłem świata w świecie pogrążonego w cierpieniu i śmierci.

    Oczekuj Pana, bądź mężny, nabierz odwagi i oczekuj Pana! Nawet pośród zagrożenia i trudności, zachować w sobie ufność i przeżywać wszystko w obecności Boga. Wciąż musimy się tego uczyć...

Wtorek 31. Tygodnia Zwykłego

    To dążenie niech was  ożywia; ono też było w Chrystusie Jezusie. On to, istniejąc w postaci Bożej, nie skorzystał ze sposobności, aby na równi być z Bogiem, lecz ogołocił samego siebie, przyjąwszy postać sługi, stając się podobnym do ludzi (Flp 2,5-7a).

    Dotykamy jednego z najpiękniejszych i najbardziej znanych hymnów, które objawiają tajemnicę Chrystusa. On pozwala nam zobaczyć Boga, który staje się bliski człowiekowi, który w swoim Synu postanowił dzielić z nami naszą kruchość, zmęczenie, cierpienie. Boga, który nie jest obojętny wobec ludzkiego bólu. To Bóg, który zstępuje w naszą rzeczywistość i idzie u naszego boku - Bóg, który w najtrudniejszych i najbardziej bolesnych chwilach staje się źródłem naszej nadziei. 

    Paweł objawia Boga i zaprasza nas do kształtowania postawy służby na wzór Chrystusa: to dążenie niech was ożywia, ono też było w Chrystusie Jezusie. Jezus w całkowitej wolności wybiera służenie zamiast bycia obsługiwanym. Przychodzi, aby przywracać człowiekowi godność. 

    Postawa Jezusa wciąż jest dla nas wyzwaniem. Jego droga prowadzi przez posłuszeństwo, pokorę, cierpienie, uniżenie i śmierć. Nie kończy się na krzyżu. Paweł przypomina o wywyższeniu i obdarowaniu imieniem, które przewyższa wszelkie imię. Miłość, pokora i wierność zawsze są dostrzegane przez Miłość Boga.