Święty Jan kieruje naszą uwagę na Boży tron oraz Tego, który na tronie zasiada.
Tron jest miejscem, na którym zasiada najważniejsza osoba w państwie. Zazwyczaj znajduje się w takim miejscu, aby ludzie mogli widzieć króla. Jest to tron, na którym zasiada tylko jedna osoba. Tron jest symbolem najwyższej władzy i potęgi.
Tron, który widzi Jan, jest Tronem Boga. Jest to tron, na którym zasiada Bóg, aby być słuchanym, tron, z którego rozbrzmiewa Jego głos.
Tron Boga jest tronem miłości, tronem szacunku, tronem pokoju, tronem ciszy.
Tron Boga jest tą wewnętrzną przestrzenią i tym czasem, które poświęcamy Bogu, aby mógł rozbić swój namiot w naszym wnętrzu i zamieszkać w nas.
Każdy, kto tego pragnie, może zasiąść na Tronie Boga, ponieważ jest to tron dostępny dla wszystkich. Bóg zaprasza nas do królowania poprzez swojego Syna, w którym staliśmy się współdziedzicami Jego tronu.
Tronem Boga jest Krzyż, z którego wypływa życie.
Tronem Boga jest również Ostatnia Wieczerza, którą Jezus spożył ze swoimi uczniami przed śmiercią. To właśnie podczas niej pozostawił im zasady sprawowania władzy z Bożego tronu: na kolanach, umywając nogi innym…
Możemy spojrzeć na Tron Boga również przez pryzmat życia błogosławionej Karoliny Kózkówny. Jej życie było krótkie, w oczach świata zwyczajne i pozbawione wielkości. Ona jednak w swoim sercu przygotowała Bogu tron. Tron zbudowany z modlitwy, czystości serca, wierności i miłości do drugiego człowieka.


