Poniedziałek 27. Tygodnia Zwykłego, wsp. św. s. Faustyny Kowalskiej

    Nadziwić się nie mogę, że od Tego, który was łaską Chrystusa powołał, tak szybko chcecie przejść do innej Ewangelii. Innej jednak Ewangelii nie ma: są tylko jacyś ludzie, którzy sieją wśród was zamęt i którzy chcieliby przekręcić Ewangelię Chrystusową (Ga 1, 6-7).

        Z całego serca będę chwalił Pana
        w radzie sprawiedliwych i na zgromadzeniu.
        Wielkie są dzieła Pana,
        zgłębiać je mają wszyscy, którzy je miłują. 

            Dzieła rąk jego są sprawiedliwe i pełne prawdy,
            wszystkie Jego przykazania są trwałe,
            ustalone na wieki wieków,
            nadane ze słusznością i mocą.

        Zesłał odkupienie swojemu ludowi,
        na wieki ustanowił swoje przymierze,
        imię Jego jest święte i wzbudza trwogę,
        a Jego sprawiedliwość będzie trwać na wieki  (Ps 111).

    Lubię te słowa św. Pawła. Słowa mocne, które nie pozostawiają miejsca na kompromis. Mogą się zmieniać sposoby przekazu, język czy formy pracy, ale istota pozostaje niezmienna. Chrystus jest jeden i jedna jest Ewangelia. 

    Pokusa innej Ewangelii nie znikła. Może trochę złagodzić wymagania, niektóre słowa uznać jedynie za stylistyczny zabieg czy za język epoki, który dziś już stać się passé, bo stracił na aktualności...

    Jak miło by było, gdyby Słowo pocieszało, lecz nie stawiało wymagań, nie kwestionowało naszych wątpliwych wyborów i decyzji. Można przecież zachować nauczanie Jezusa o miłosierdziu, ale raczej nie akcentować potrzeby nawrócenia i życia w prawdzie...

    Paweł mówi wprost: Ewangelia nie jest wymysłem ludzkim. Nie otrzymałem jej bowiem ani nie nauczyłem się od jakiegoś człowieka, lecz objawił mi ją Jezus Chrystus. Nie jesteśmy właścicielami Ewangelii. Słowo do nas mówi, mamy go słuchać i wypełniać, stając się świadkami. 

    Psalmista przypomina nam o niezmienności Bożych praw:  wszystkie są trwałe, ustalone na wieki wieków. Jego sprawiedliwość będzie trwać na wieki. Człowiek bywa chwiejny w swoich decyzjach i wyborach. Bóg jest wierny.

    Patronka dnia, św. s. Faustyna, dokonała swoistej rewolucji w Kościele. Błędem byłoby jednak patrzenie na to, co przekazała, jako nową Ewangelię. Ona przypomniała Kościołowi samo jej serce: Boga bogatego w miłosierdzie.

    Siostra Faustyna doświadczała Boga jako Tego, który zna ludzką nędzę, grzech i słabość, a jednak nie przestaje szukać człowieka. Przypominała, że Boże Miłosierdzie jest większe od każdego grzechu.