Kiedy Jezus przybliżał się do Jerycha, jakiś niewidomy siedział przy drodze i żebrał. Powiedzieli mu, że Jezus z Nazaretu przechodzi. Wtedy zaczął wołać (Łk 18,35.37-38a).
Na ostatnim odcinku roku liturgicznego otwieramy Księgę Objawienia św. Jana, pełną symboli i obrazów, które mówią o tajemnicy Boga.
Księga zaczyna się dlatego stwierdzeniem, że jej treścią jest objawienie, które Bóg dał Jezusowi Chrystusowi. Bóg mówi nam, kim jest, jaki jest… poprzez Jezusa Chrystusa. Jezus Chrystus jest ostatecznym Słowem, które zostało nam dane, abyśmy mogli poznać i docenić Boga. Jest ostatnim Słowem naszego życia, naszego czasu.
Kim zatem jest Jan w tej Księdze Objawienia? Jaka jest jego rola?
Rolą Jana w relacji między Bogiem a człowiekiem, a więc każdym z nas, jest bycie świadkiem Słowa Bożego, czyli dawanie świadectwa o Jezusie Chrystusie. Jan jest tym, który potwierdza i poświadcza prawdę o Jezusie Chrystusie.
Jego świadectwo było potrzebne już wówczas, bo wzrastała liczba tych, którzy nie mogli się pochwalić tym, że widzieli Jezusa, że doświadczali Jego fizycznej obecności.
Znali Go jedynie ze słyszenia… I właśnie tu rodziła się trudność: jak możemy uwierzyć w kogoś, kogo nigdy nawet nie widzieliśmy? Jest to również pytanie, które stawiamy sobie dzisiaj i które wielu ludzi może nam zadać. Od śmierci Jezusa pozostaje ono niezmiennie aktualne. Jak możesz wierzyć w obietnice Kogoś, kogo nigdy nawet nie widziałeś?
Poszukajmy światła w Ewangelii, która dzisiaj jest nam dana... Każdy z nas jest niewidomy… Nie widzieliśmy Jezusa, nie dotykaliśmy Go, nie mogliśmy fizycznie doświadczyć Jego obecności… Jak możemy uwierzyć, że to On jest dawcą Szczęścia, a co więcej, że On sam jest Szczęściem? Na pierwszy rzut oka wydaje się to niemożliwe!
Ale staje się możliwe, gdy spojrzymy po raz drugi, to znaczy spojrzymy oczyma wiary niewidomego siedzącego przy drodze. Wiara, uwierzenie, zaufanie, wytrwanie pomimo wątpliwości… są warunkiem tego, by móc zobaczyć Boga. Słowo Boże, o którym Jan daje świadectwo w Apokalipsie, zapewnia nas, że dzięki wierze spotkamy Boga.
Wiara pozwala nam dostrzec w geście miłości gest samego Boga; wiara pozwala nam zobaczyć w dłoni podającej chleb rękę Boga; dzięki wierze możemy rozpoznać, że chleb Eucharystii jest samym Bogiem, który rozdaje siebie i daje się nam spożywać… Dzięki wierze możemy dostrzec, że w Słowie Bożym znajduje się nasze Szczęście. Wiara jest maścią leczącą naszą ślepotę, warunkiem odkrycia piękna życia, patrzenia na własne życie w Boży sposób.

Brak komentarzy:
Prześlij komentarz