Gdy faryzeusze dowiedzieli się, że zamknął usta saduceuszom, zebrali się razem, a jeden z nich, uczony w Prawie, zapytał Go, wystawiając Go na próbę: "Nauczycielu, które przykazanie w Prawie jest największe?" (Mt 22,34-36).
Antoine de Saint-Exupéry w napisanych przez siebie książkach pozostawił wiele pięknych zdań, a jedno z nich mówi: Dobrze widzi się tylko sercem. Najważniejsze jest niewidoczne dla oczu.
Doskonale pasuje ono do tego, co w dzisiejszej Ewangelii zdaje się umykać uczonemu w Prawie. Pytanie uczonego w Prawie dotyczy tego, co najważniejsze.
Jezus odpowiada bez wahania, że najważniejsza jest miłość. Nie chodzi jednak o miłość bezosobową czy teoretyczną, lecz o miłość, która angażuje całego człowieka i jest skierowana ku Bogu: Będziesz miłował Pana Boga swego całym swoim sercem, całą swoją duszą i całym swoim umysłem. Dopełnieniem tego pierwszego i najważniejszego przykazania jest drugie, obejmujące zarówno drugiego człowieka, jak i nas samych: Będziesz miłował swego bliźniego jak siebie samego.
Oryginalność nauczania Jezusa polega na tym, że łączy ze sobą te dwa przykazania, niewątpliwie dobrze znane słuchaczom. To połączenie nie jest czymś drugorzędnym. Rodzi jednak pytanie: kto jest moim bliźnim?
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz